Alcoholcontrole op Schiphol: waarom de norm voor piloten zo streng is
Bij een steekproef onder ruim zevenhonderd bemanningsleden vielen er vier op. Achter dat cijfer zit een van de strengste normen in de beroepswereld.
Een controle op Schiphol legde begin september bij vier bemanningsleden een te hoge of grensgevallen alcoholwaarde bloot. Van de meer dan zevenhonderd geteste cockpit- en cabinemedewerkers kwam de overgrote meerderheid zonder bevindingen door de test. Voor wie de luchtvaart van binnenuit kent, is niet het aantal het opvallende, maar de norm waaraan getoetst wordt.
Een grens die veel lager ligt dan op de weg
Waar in het wegverkeer een grens van 0,5 promille geldt, ligt de grens voor vliegend personeel op 0,2 promille, oftewel 90 microgram per liter uitgeademde lucht. Die factor twee is geen toeval. In een cockpit is er geen vluchtstrook en geen moment om even bij te komen; een verminderde reactietijd of beoordelingsvermogen werkt direct door in de veiligheid van iedereen aan boord.
Daar bovenop geldt een gedragsregel die nog verder gaat dan de meetwaarde: in de tien uur voor een vlucht mag geen druppel alcohol worden gedronken. De bottle-to-throttle-regel, zoals die internationaal heet, is bewust ruim genomen, omdat alcohol bij de een langer meetbaar blijft dan bij de ander.
Wat de uitslagen lieten zien
Onder de vier opgemerkte bemanningsleden zat een vlieger die net onder de wettelijke grens blies en een vliegverbod van een uur kreeg. Twee cabinemedewerkers blazen ruim boven de grens en aanvaardden een geldschikking; een vierde zat er eveneens overheen. Voor de betrokkenen betekent zo'n uitslag meer dan een boete: een positieve test raakt direct aan de medische en professionele geschiktheid die de kern van het vak vormt.
Waarom dit toekomstige piloten aangaat
Voor wie de ambitie heeft om verkeersvlieger te worden, is dit geen bijzaak maar onderdeel van de beroepshouding die vanaf dag een wordt aangeleerd. Selectie- en opleidingstrajecten hameren op verantwoordelijkheid, zelfdiscipline en het vermogen om de eigen conditie eerlijk in te schatten. Steekproefcontroles bestaan niet om te betrappen, maar om een norm levend te houden waar de hele sector op leunt.